Mobster

Goede opvang gevonden voor Mobster. Een cavia opvang in Maarssen. Deze mensen hebben ook een kinderboerderij, dus hebben ervaring met dieren. Mobster wordt gekoppeld aan een zeugje en vervolgens worden ze als paartje geplaatst op een nieuw adres. Het liefst had ik zelf een nieuw en passend adres voor hem gezocht, maar met mijn angsten en de huidige pijn die ervaar, om nog maar te zwijgen over de depressie, gaat dat me echt niet lukken.

Dus nu ben ik alle dekentjes en huisjes aan het wassen, verzamel ik alle bruggetjes en houten huisjes bij elkaar. Die gaan met Mobster mee naar de opvang als donatie. Ik zie vreselijk op tegen maandag, maar het is het beste voor Mobster om zo snel mogelijk weer bij zijn soortgenootjes te zitten.

Ik heb moeite om nog uit bed te komen. Dat is wel een nadeel van geen diertjes meer hebben om voor te zorgen; er is geen reden om nog op te staan. Nu stond ik om 9:00 uur op. Diertjes eten geven. Eens in de zoveel dagen de kooien schoonmaken. Naar de groenteboer voor verse groenten. Dat valt nu weg. Maar wie weet kan ik die energie die ik normaal daaraan besteedde nu aan bijvoorbeeld opruimen en zwemmen gaan besteden; twee dingen die ik al heel lang graag wil doen, maar geen energie voor heb.

Als ik dood ben…

Laat ik het dan maar eens op papier zetten. Want vandaag kreeg ik de polis 2022 van de DELA binnen. En niemand weet wat ik wil. Ik wil niet meer lijden, dat weten jullie allemaal. Als het aan mij ligt word ik 77 of 94. Maar het mocht het onverhoopt morgen zijn, dan zou het toch tof zijn als jullie weten wat ik wil. Gaan we dan.

Het liefst wil ik op de Wageningse begraafplaats. Die daar achter bij de Oude Tol. Als dat niet kan wil ik Arnhem op de natuurbegraafplaats. Of anders in Bennekom. Of in het water. Je weet niet wat allemaal mogelijk is tegen de tijd dat ik ga. Maar nooit, NOOIT, cremeren. Ik wil niet de vlammen in. Ik wil alles, onder de grond, onder water, dump me op de maan of mars, maar verbrand me niet. Dank u.

Ik wil koffie en cake voor degene die koffie en cake willen, maar ik wil vooral bier, wijn en mini kaassoufflés. Mijn nichtje Isa weet dat.

Muziek. Dat is wel een ding. Ik hou van muziek, dat wat je ook met me doet, muziek is het belangrijkste. Ik zal hieronder een lijst opstellen van muziek die ik graag wil horen mijn uitvaart. Ik vind het echt heel naar dat ik de keuze aan jou overlaat, maar het is nu een maal niet anders. Hou maar in je achterhoofd dat je straks bitterballen en bier krijgt.

Ik zal de nummers plaatsen onder Muziek Uitvaart: 1 (enzovoorts). Niet omdat ik plannen heb of zo. Gewoon om het jullie makkelijk te maken mocht er eens iets gebeuren. Jullie weten allemaal hoe onhandig ik ben. Dat ik überhaupt nog leef is al een wereldwonder.

Slaap lekker.

RIP Venna

Vorige week vrijdag overleed Joy. Afgelopen dinsdag stopte ook Venna met eten en zij overleed woensdag in de vroege ochtend. Ik heb er nog steeds geen woorden voor. Vandaag lig ik alleen maar in bed om uit te rusten. Ik ben op. Helemaal op.

Alanis Moriessette – Receive

I wake up and first things first
I’m of service
I make sure your needs are met, as a selfless
I give hard and serve hard and now I, I need a break
I give big, I give all and now it’s time to regenerate

Today’s all about me, all about cup filling
Today’s all about me learning how, how to receive
How to receive

I move on through offerings often one-sided
Being this low on list of worth: over-extended

I give hard, provide hard and now I need some relief
I look out, I proffer, and now I need some respite indeed

Today’s all about me, all about cup filling
Today’s all about me learning how, how to receive
How to receive
Oh, oh, oh, oh, oh

My habit to love you first and me: remainders
Favoring you is so knee-jerk, leaves me a stranger
I give hard, impart hard and now I need to retreat
I give out, dedicate and now I need to acknowledge me

Today’s all about me, all about cup filling
Today’s all about me learning how, how to receive
How to receive

RIP Joy

Vanochtend zag ik dat Joy, mijn jongste cavia, eten weigerde. Haar even met rust gelaten en vanmiddag al haar favoriete eten gekocht. Ze weigerde nog steeds. Naar de dierenarts gereden voor overleg en een zakje dwangvoeding. Bleek dat er nog een plekje was om 18:10 uur. Met Joy die kant op. Het was chaos. Spoedtelefoontjes. Spoedoperatie. En dan zie je hoeveel onze diertjes ons waard zijn. Waar je in een ziekenhuis of bij een huisarts na een uur wachten toch echt heel veel gesteun en gemopper hoort, zit hier iedereen geduldig te wachten en praat met elkaar.

Een stelletje kwam hun hond ophalen die geopereerd was. Morgen moest de hond weer terug voor nazorg en een infuus, dus de hond had ook kunnen blijven. Zeker gezien het stel helemaal uit Amsterdam kwam. No way. Als ze naar huis mag, ook al is het maar voor een nachtje, dan rijden we gewoon op en neer. Morgenochtend brengen ze haar weer terug en halen ze haar aan het einde van de dag weer op.

Twee buitenlandse studentes die op de campus wonen. Kwamen met hun kat en het openbaar vervoer. Een andere klant hoorde het telefoongesprek dat ze met de bus of anders lopend weer terug zouden komen en bood direct aan hen met de auto te brengen, zodat ze niet met hun zieke kat het openbaar vervoer in hoefden.

En mijn lieve Joy leek een vrij eenvoudig probleem te hebben: een gasbuikje. Medicatie, beetje dwangvoeding en meestal knappen ze binnen een paar uur op. Ik heb het met meerdere van mijn beestjes meegemaakt. Helaas oogt Joy niet goed. Ik heb haar de medicatie gegeven en haar daarna geprobeerd dwangvoeding te geven, maar na één hapje slikte ze al niets meer door. Ze hangt slap in mijn armen en biedt geen enkele weerstand bij aanrakingen die ze normaal echt niet prettig vindt. Dat is geen goed teken.

Ik ga straks nog even bij haar kijken. Probeer nog een keertje dwangvoeding, maar ze moet het wel doorslikken. Lukt dat niet? Dan laat ik haar vannacht met rust en dan is het morgenochtend afwachten wat ik aantref. Ze ligt in een warme fleece deken. Mobster en Venna liggen bij haar.

Edit: Ik ging net bij Joy kijken en ze is net overleden. Ze is nog warm en Mobster ligt bij haar.

Update 16 november 2021

Even een update. Ik heb weinig nieuws te melden, vandaar dat het hier even wat stiller is. Het gaat niet goed. Het gaat niet slecht. Het gaat minder. Niet minder dan afgelopen maanden, want daar zaten ook hele slechte periodes tussen, maar om nou te zeggen dat het redelijk goed gaat is ook weer overdreven. Dus ja, hoe gaat het dan? Geen idee. Beneden gemiddeld. Laten we het daarop houden.

Ik kan weinig tot niks en dat is frustrerend. Ik merk dat ik het mezelf nog steeds heel erg kwalijk neem dat ik zo moe ben. Aan de andere kant besef ik me dat ik daar echt mee op moet houden. Ik doe wat ik kan. Niemand slaapt voor zijn lol 16 uur per dag. De dagen dat ik meer doe, ben ik nóg vermoeider de dagen erna. Artsen kunnen niets vinden, maar zijn artsen nu werkelijk alles wetend en alles helend? Nee. Soms zijn er dingen die we niet kunnen oplossen, omdat we de oorzaak niet weten. Dat is wat we enkel en alleen kunnen accepteren om nog een beetje vrede te hebben met ons leven. Doen we dat niet? Dan wordt het lijden tot het einde en daar is werkelijk niemand mee gebaat.

Vrijdag nog een afspraak met een orthopedisch chirurg. Met hem overleggen en dan verder kijken. Ik verwacht niet dat daar iets uit gaat komen, maar ik kan in ieder geval met hem/haar/hen overleggen of zwemmen (eventueel in verwarmd water) een optie voor mij is. Verder vrees ik dat er nog heel weinig mogelijk is, maar ook dát aanvaarden biedt weer vooruitzicht.

Fijne avond. X

Lockdown

Het hoogste aantal besmettingen op één dag hier in Nederland en tegelijkertijd viert men carnaval. Morgen een persconferentie met nieuwe maatregelen en misschien wel een nieuwe lockdown. Ik leef al jaren in een zogenaamde lockdown, dus voor mij maakt het geen verschil. Ik besef me wel dat dit voor een heleboel mensen wel degelijk het geval is.

Vorige week overleed een neef van mijn moeder. 60 jaar nog maar. Aan de gevolgen van Corona. Ook bij anderen kennissen overleden familieleden aan de gevolgen van Corona. In plaats van medeleven krijg je tegenwoordig de vraag of de persoon al ziek of oud was. Wat is dat voor reactie? Ik ben ziek. Ik heb een zwakke gezondheid. Ik ben 44. Ga je aan de hand van die informatie dan afwegen of mijn dood pijnlijk of verdrietig is of niet? En in welke categorie zou ik dan vallen? De middenmoot? Want eigenlijk nog te jong om te sterven, maar ja, wel chronisch ziek?

Ik ben niet voor vaccineren. Ik ben niet tegen vaccineren. Ik vind het echt belangrijk dat mensen daarin zelf hun keuzes kunnen maken. Ik geloof niet in het effect van mondkapjes, maar als het verplicht is, dan draag ik ze. Ik heb geen idee of die 1,5 meter werkt, maar ik ben er oh zo blij mee (want stay the fuck out of mijn aura svp!).

Het belangrijkste vind ik om andermans grenzen, keuzes en mening te respecteren. Tweedeling is helemaal niet nodig. Als mijn buurvrouw ervoor kiest de komende maand geen contacten met mensen te hebben in verband met corona en haar zwakke gezondheid, wie ben ik dan om dat niet te respecteren? Ik doe haar boodschappen, zet ze voor de deur neer, bel 1x aan en ze weet dat haar boodschappen er staan. Hoe ingewikkeld kan het zijn om elkaar daarin te respecteren?

Hoe dan ook. Morgen weer een persconferentie met de nodige maatregelen. Mondkapjes dragen we hier alweer en ik vind het prima. Als ik dan toch moet kiezen, dan kies ik voor het zekere voor het onzekere. Ik zou het anders ook niet weten.

Welterusten.

Voldaan

Moe maar voldaan
Niks gedaan
Toch gegaan
Blijf ik in mijn ritme
Zonder regelmaat
Blijft het komen
Komt het zoals het gaat
Gaat het zoals het komt
Dan langzaam aan
Ook dat weer accepteren
En dan
Rust vinden.